ΣΩΠΑΙΝΩ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΔΥΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΑΜΙΓΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΜΕ ΟΥΣΙΩΔΗ ΣΗΜΑΣΙΑ Η ΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΆΛΛΗ.
Ξεχωριστά δεν είναι τίποτε ιδιαίτερο. Μπορείς και να σωπαίνεις και να μη σκέφτεσαι ξεχωριστά χωρίς να συμβαίνει τίποτα, όπως δε συμβαίνει τίποτα ιδιαίτερο όταν σκέφτεσαι και μιλάς. Άμα όμως σωπαίνεις και σκέφτεσαι είναι μια νέα, λειτουργική σύνθεση; Συγκεντρώνεσαι απόλυτα σε αυτό που σκέφτεσαι χωρίς να το λες πουθενά˙ παραμένει αμιγώς δική σου «παραγωγή». Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με μια απόλυτα νέα λειτουργία, επωφελής για το ίδιο το άτομο. Πρόκειται για μια μορφή συγκέντρωσης πιο «εγωκεντρική», άρα και παραγωγικής για το ίδιο το άτομο˙ μια μορφή εξεζητημένης αυτοσυγκέντρωσης με νέα πνευματική «ωστική» δύναμη. Στη ουσία πρόκειται για ένα πολύ χρήσιμο «εργαλείο».

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Αρχη